Een stukje uit De Ommekeer deel 2 van 3

Een stukje uit De Ommekeer deel 2 van 3

Debby kwam thuis met het boek dat ze van de vrouw op de begraafplaats had gekregen. Zonder aarzelen ging ze zitten en begon te lezen. Vanaf de eerste regel werd ze gegrepen door de tekst, de wereld om haar heen verdween even ergens in het oneindige heelal. Ze nam af en toe rust om haar branderig aanvoelende ogen bij te laten komen. Zo snel mogelijk begon ze daarna weer te lezen. De mogelijkheden die beschreven stonden, waren zo veelzijdig en uitgebreid, dat ze af en toe van ongeloof spottend glimlachte. Zo zou ze met haar geest opdracht kunnen geven aan haar lichaam, om het te genezen. Depressies zouden verdwijnen, dat geloofde ze direct, want alleen al door het lezen, voelde ze zich nu opgewekter dan ze zich van de laatste tijd kon herinneren. Haar zintuigen zouden gescherpt worden, haar intuïtie zou haar gaan begeleiden naar ongekende mogelijkheden. Jaloezie, afgunst en verder alle negatieve emoties zouden verdwijnen en plaats maken voor positieve emoties zoals liefde, vergevingsgezindheid, vreugde. Problemen zouden haar niet meer ophouden, ze zou daar eenvoudige en snelle oplossingen voor vinden. Dit kon ze allemaal bereiken door een simpele oefening. Tijdens deze training kon ze haar geest in verschillende golflengten laten functioneren. Beta voor normaal actief gebruik zoals nu, Alfa voor controle over de geest in volkomen ontspanning en Theta voor een nog diepere ontspanning, maar daar moest je veel voor getraind hebben in alfa, aldus het boek.

Debby wist dat haar leven drastisch zou gaan veranderen. Tijdens het lezen had ze geen honger of dorst gevoeld. Nu ze het boek uit had, voelde ze haar maag borrelend vragen om voedsel. Ze pakte haar laatste beetje geld en ging naar buiten om naar een snackbar in de Aalsmeerweg te gaan, voor een culinair festijn. Ze stapte vrolijk neuriënd naar binnen. De chef achter de toonbank keek haar bestraffend aan.
“Wat nou, mag ik niet blij zijn of zo?” mopperde Debby.
“Wat mot je?”
“Doe maar een patatje oorlog, dat past wel in deze omgeving.”

Die avond besloot ze een oefening te doen om in Alfa te komen. Misschien zou ze dan eindelijk verlost worden van het haar constant lastigvallende verleden met al zijn vragen, al was het maar voor één minuut. Ze pakte het boek en zocht het gedeelte waar de oefeningen stonden. Ze las dat er drie manieren waren om je hersens in de alfastand te zetten.
Je kon je lichaamsdeel voor lichaamsdeel ontspannen, maar daar had je een instructeur bij nodig. Die techniek valt dus af, want die heb ik niet, dacht ze, en ze las verder.
Concentreren op je ademhaling, inademen voorstellen als blauw, uitademen als rood. Dat is voor als je snel even wil ontspannen of iemand die in paniek is, rustig wil krijgen. Ik ben totaal niet in paniek, dus die valt ook af, dacht ze. Dan was er nog de methode van achterstevoren terugtellen van negen naar nul en tijdens het tellen proberen die getallen te visualiseren. Deze manier gebruikte ze. Ze ging eerst naar de wc om te plassen, want dat moest van het boek, ook als ze maar een beetje hoefde.

Ze ging op haar rug op bed liggen en begon langzaam terug te tellen. Na een zware strijd, beheersten de getallen haar gedachten, in plaats van haar kwellende verleden. Ze was nu volkomen ontspannen en haar ademhaling was naar haar idee, vrijwel tot stilstand gekomen. Er bestond geen drukke wereld meer, er was voor het eerst in lange tijd alleen die goddelijke rust.

Debby oefende meerdere keren per dag en na een week telde ze van vijf naar nul en was in alfa. Nu ze dit goed beheerste, voelde ze zich elke dag sterker en vrolijker worden. In het boek stond dat, wanneer ze de techniek goed beheerste, ze de volgende stap kon zetten: het creëren van een veilige plaats. Als voorbeelden stonden in het boek: een open plek in het bos, een kamer, of een tropisch eiland. Op deze plaats was zij volkomen de baas, niemand kon zonder haar toestemming die plek betreden of haar op welke manier dan ook kwaad doen. Dat tropische eiland trok haar wel aan. Ze ging in plaats van op bed liggen, op de bank zitten. Volgens het boek moest dat ook kunnen. In alfa probeerde ze een tropisch eiland te laten verschijnen. Het duurde even, maar ze kreeg het voor elkaar. De golven spoelden met een rustig en prettig geluid, op het brede zandstrand aan. Ze begon over haar strand te lopen. Hier en daar lagen stukken dood hout die ze mooi van vorm vond. Ze zag een lekker plekje en ging zitten. Zo bleef ze een tijdje op haar eiland zitten genieten. Ze beëindigde de oefening en zat verkwikt op de bank na te genieten. Ze oefende dit tot ze het volkomen beheerste. Volgens het boek was nu de volgende stap, het toelaten van iemand op dat eiland. Op deze manier kon je iemand waar je bijvoorbeeld bang voor was, toch in je gedachten laten komen, want je kon hem op elk gewenst moment laten verdwijnen. In een normale situatie durfde je dat niet, want die persoon nam je gedachten dan volledig in beslag, zonder dat je daar wat aan doen kon.

Wil je de eerste van je vrienden zijn die dit deelt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *