Vanwege vakantie gesloten deel 1 van 3

Vanwege vakantie gesloten deel 1 van 3

De titel zegt het al. Om voor u toch iets te lezen te hebben, plaats ik een stukje uit de Ommekeer in drie delen.

Deel 1

Het was half maart toen ‘s avonds de winter nog even uithaalde met sneeuw. Jean dacht terug aan de eerste keer en ook de laatste keer die winter, dat hij de sneeuw had gezien. Snel liep hij naar de bron om hiervan te genieten, voor het weer weg was. Hij liep op de weg toen hij een auto hoorde aankomen. Verbaasd hierover bleef hij staan tot hij een klap hoorde van een auto die ergens tegen aanreed.
“Daar kon je op wachten, klootzak dat je bent,” schold Jean geschrokken.
Zo snel mogelijk liep hij richting het ongeluk.
De auto, een oude Peugeot 404, was door de houten barricade gegaan.
De chauffeur zat stil in de auto, want bij de geringste beweging wankelde de auto op de rand van de afgrond. Jean overzag de situatie om daarna in actie te komen.
“Blijf stil zitten,” zei hij tegen de man in de auto, “ik ga de achterkant verzwaren.”
De man knikte met zijn hoofd als teken dat hij het begrepen had. Jean begon stenen op de achterkant van het dak te leggen waardoor de auto iets stabieler werd. Nu durfde hij voorzichtig de kofferbak open te doen.
De auto begon héél traag naar voren te hellen. Jean stapte op de bumper om de auto weer naar beneden te duwen.
“Kun je iets naar achteren met je stoel?”
De stoel kon inderdaad iets naar achteren. Jean stapte van de bumper af.
De auto bleef stabiel. Hij begon de kofferbak met stenen te vullen. Hierdoor kwam er veel meer druk op de achterwielen terwijl de voorkant omhoog werd getild. De man in de auto begon te klappertanden van de kou. Jean bekeek of hij hem over de voorstoel naar de achterbank kon krijgen. Dit lukte niet omdat de stoelleuning geblokkeerd was. De auto moest achteruit, dichter naar de rand van de afgrond toe. Met een hefboom zou dat niet lukken en voor hij die had om het te proberen, ging er te veel tijd verloren. Jean kreeg een idee.
“De auto moet achteruit. Op mijn teken zet je hem in zijn achteruit en start de motor. Dan geef je plankgas en laat de koppeling opkomen. Misschien glijdt hij een stukje naar achteren.”
De man keek paniekerig naar Jean.
“Kalm aan, we doen het stap voor stap, ik zeg wat je moet doen,” stelde hij hem gerust. De man knikte met zijn hoofd dat hij het begrepen had.
Met een tak schoof Jean eerst de sneeuw achter de auto weg.
“Trap langzaam de koppeling in.”
“Mijn been doet zo zeer, ik weet niet of ik het kan.”
“Je moet of je gaat dood.”
Met een schreeuw van pijn trapte de man de koppeling in.
“Start de motor.”
Met nerveuze gebaren startte de man de auto, die gelukkig aansloeg.
“Als ik het zeg dan geef je plankgas. Je kijkt naar mijn arm. Wanneer ik die naar beneden doe dan laat je de koppeling los. Heb je dat begrepen?”
De man knikte weer.
“Gas,” brulde Jean.
De motor begon te huilen. De man keek angstig naar Jean, terwijl hij zijn hand naar beneden liet vallen, brulde Jean: ”Los.”
Met een scheurend geluid en rokende banden bewoog de auto tot de voorwielen de rand van de weg bereikten.
“Klaar, alles uit,” schreeuwde Jean.
De man draaide aan de sleutel de motor stopte. De stilte was onwerkelijk. Voorzichtig opende Jean het portier. De man kreunde van de pijn op het moment dat hij probeerde uit te stappen.
“Blijf zitten, ik kijk even naar uw been.”
Jean voelde dat het been gebroken was.
“Heeft u een jas in de auto liggen?”
“Nee. Ik ging bij een vriend schaken. Op de terugweg besloot ik met mijn domme kop om een paar flessen water te halen, dan hoefde ik morgenochtend niet weg.”
“Wanneer missen ze u?”
“Voorlopig niet, want ik blijf wel vaker tot diep in de nacht bij mijn vriend schaken, mijn vrouw gaat dan slapen.”
“Het is nu tien uur, dat is toch niet midden in de nacht?”
“Mijn vriend werd ziek, daarom ben ik vroeg naar huis gegaan.”
“Ik wil hulp halen, maar dan duurt het minstens twee uur voor die hier zijn, zal dat lukken denkt u?”
“Ik ben bang van niet, want ik heb de medicijnen voor mijn hart niet bij me. Door de kou krijg ik het nu al benauwd.”

Wil je de eerste van je vrienden zijn die dit deelt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *