Creme de mure en aliens deel 2

Creme de mure en aliens deel 2

Jan heet nu Janbakkerszoonvanklaas, hij zit in een taveerne in de stad Amsterdam. Deze gelegenheid wordt gerund door Ellie die nu Ellieschoenlappersdochtervanmarie heet. Ze schenkt goedkoop bier en een gemeen smerige brandewijn.  Janbakkerszoonvanklaas, kijkt verveeld om zich heen naar het beschonken plebs. De deur van het etablissement zwaait open en een man met een donkere mantel om, stapt naar binnen. Onmiddellijk heerst er een afschuwelijk stilte.

De binnengekomen man ontrolt een perkamenten rol. Met een stem om kinderen doodsbang te maken begint hij de tekst op de rol voor te lezen.
“Schepelingen en ander ongeregeld.”
Ellieschoenlappersdochtervanmarie brengt een kan met uit een héél ander vaatje getapte brandewijn, naar de man toe. Hij knikt tevreden naar  haar en vervolgd zijn, tot nu toe, geheel onschuldige bezigheid.
“De heren van de grachtengordel hebben mij opdracht gegeven u te ronselen voor een kapers tocht naar de zilvervloot.”
Hier houdt de spreker even stil om het effect te vergroten en om een golf brandewijn te nemen.

Nu breekt er pantomime uit in de taveerne. Iedereen probeert naar de uitgang te vluchten, waar een tiental met hellebaarden gewapende mannen hen opwachten. Vluchten kan niet meer. De mannen gaan bij elkaar staan in het midden van de kroeg, maar niet Janbakkerszoonvanklaas, hij kijkt met een geamuseerde blik om zich heen. De man van de rol kijkt geërgerd naar hem.  Janbakkerszoonvanklaas, kijkt meteen door het sinds mensenheugenis niet schoongemaakte raam naar buiten. De man komt naar hem toe en vraagt: “Waarom gaat gij niet bij de anderen staan?”
“Ik zie daar het nut niet van in, want ik heb geen idee wat ronselen en de zilvervloot is,” antwoordt Jan, om de man op de kast te jagen.
Mm, een eigenwijsje die gebroken moet worden, gelukkig heb ik daar op het schip een sadistische kwartiermeester voor, denkt de man.
“Ik zal je even wereldwijs maken uit. Ronselen betekent het jou in dienst nemen zonder je toestemming en de zilvervloot is een aantal Engelse of Spaanse schepen gevuld met zilver, dat met onvoorstelbare wreedheid gestolen is van een aantal mensen in Zuid-Amerika.”
“Het lijkt mij dat dit verboden is.”
“Wat?”
“Wat de Spanjaarden en jij doen.”
De man zucht eens diep en denkt: dit gaat nog moeilijk worden.
“Ik heb een kapersbrief van de heren van de gracht, dus mag het.”
“Nou, dan gaan we, maar ik zal eerst bij de bijenkorf een paar dozen zilverpoets halen,” oppert Janbakkerszoonvanklaas en drukt op het terugkeerknopje. Er gebeurt niets.
De man met de mantel gaat vlak bij Jan staan en fluistert: ”In de val met dat terugkeerknopje, ben ik ook getrapt.”

Wil je de eerste van je vrienden zijn die dit deelt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *