Inspiratie laatste deel

Inspiratie laatste deel

Na jaren schrijven, schrappen en opnieuw beginnen sta ik in Amsterdam, op het Aalsmeerplein, te wachten op een pakket dat door een fietskoerier naar mij toe wordt gebracht. Ik kijk om me heen, met een schok vallen verschillende delen van mijn verhalen bij elkaar tot één geheel. De plek, de troosteloosheid van de omgeving, de huizen en de vlakbij gelegen oude begraafplaats Huis Te Vraag. Dit past allemaal bij elkaar, bedenk ik. Later ben ik met mijn vrouw naar die begraafplaats geweest. Wij vinden het een betoverende plek. Tijdens mijn rit, met het pakket, naar Antwerpen ben ik in mijn hoofd beginnen te schrijven. Thuis heb ik uren zitten typen op mijn computer tot ik vastloop op het gedeelte dat zich in Frankrijk afspeelt. Eindeloos bedenk ik plekken waar het zich afspeelt en hoe dit eruit ziet. Zoeken in vakantiefoto’s helpt niet. Er gaat een jaar voorbij waarin ik wel korte verhalen schrijf. Met het boek kom ik niet verder tot we in 2009 naar Frankrijk op vakantie gaan. De afstand naar de Limousine is te lang om in één keer te rijden. Onderweg overnachten we in een B&B waar we, vlakbij, in een chauffeurscafé eten, wat een prachtig avontuur oplevert. De volgende dag arriveren we bij het kasteel waar ons vakantiehuis bij is gelegen. We worden verwelkomd door de eigenaar en zijn vrouw. We maken op hun terras, bij een glas rosé, kennis met elkaar.

De bedden in ons huisje zijn erg hard. Mijn vrouw en ik kunnen hier niet goed tegen. Om zes uur word ik wakker van de pijn in mijn rug. Mijn vrouw slaapt door, dus ik denk dat het niet door het bed komt. Na een tijdje waker liggen van de pijn, sta ik op en ga naar buiten waar ik op mijn laptop het verhaal van de heenreis ga schrijven. Zo worstel ik door tot ik op de derde dag om vier uur wakker ben. Met mijn laptop voor me, kijk ik om me heen. De dauw op het gras, de eerste vogels die op jacht gaan naar vroege wormen, twee konijnen en hun kinderen, het kasteel, de houtopslag schuur en de stilte die de eerbied vertoont voor de natuur, maken dat ik volkomen tot rust kom en in harmonie met de omgeving en mezelf. Ik zit daar tot ik de stem hoor die zegt: ”Hier is het. Hier speelt zich je Frankrijk gedeelte af.”
Natuurlijk! Alles is perfect, het kasteel, het huisje, de bossen en de atmosfeer, denk ik. Als een bezetene begin ik te schrijven.

De volgende dag word ik wéér vroeg wakker. Na een uur schrijven ben ik doodmoe. Overdag haal ik, buiten, in mijn ligstoel wel slaap in, maar dat is niet genoeg. Om te zonnen hebben we luchtbedden meegenomen die op de gang naar de slaapkamer liggen. Daar ga ik even op liggen, bedenk ik. Vrijwel direct val ik pijnloos in slaap. De volgende avond leg ik het luchtbed op de harde matras en slaap de hele vakantie heerlijk.

In de zomer van 2011 is mijn boek De Ommekeer, in eigen beheer, gedrukt.

Wil je de eerste van je vrienden zijn die dit deelt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *