Puzzelen

Puzzelen

Ongeveer twintig jaar geleden hebben we voor de laatste keer een legpuzzel gelegd. De puzzels die we nog hadden zijn, in een doos, vier keer met ons mee verhuisd voor ze tijdens de Corona crisis weer tevoorschijn komen. Om te kunnen puzzelen is een ondergrond nodig. Bij de lokale bouwmarkt koop ik, voor twee euro, een stuk plaatmateriaal. Nu is alles gereed voor onze oude liefhebberij. Na het leggen van de rand begint Ellie, mijn echtgenote, aan de onderkant van de puzzel en ik aan de bovenkant.

Tijdens het puzzelen komt onze, dertienjarige, jongste kleindochter Rosie op bezoek.
“Puzzelen, o, wat leuk!” roept ze.
Ik weet nu dat er een vijandelijke overname dreigt op het plekje waar ik puzzel. Met jennen, plagen en veel plezier doet Rosie, op mijn plek, mee met puzzelen. Als troost mag ik aan het hoofd van de tafel zitten. Hier probeer ik losse puzzelstukjes te combineren die ik met een pannenkoekmes, die ik van mijn opoe heb geërfd, op zijn plaats leg.

De zomer brengen we door met wandelen en op het balkon zitten. Bij te grote hitte puzzelen we in de, koele, woonkamer. Rosie doet af en toe mee. Aan het einde van de zomer is onze werkwijze veranderd bij een nieuwe puzzel. Rosie en ik storten ons op het uitzoeken van de randstukjes, terwijl oma nuttige dingen doet zoals aardappelen schillen. Zodra wij ze allemaal hebben, beginnen we aan de rand. Soms hebben we een of meer stukjes gemist. De taak van oma is dan om alle stukjes nog een keer door te spitten tot alle vermisten zijn gevonden.

Tijden de herfst wandelen we zo veel mogelijk. Rosie gaat soms met ons mee. Op een van de wandelingen door het natuurgebied het Kruiszwin in Anna Paulowna, moeten we van Rosie op een bankje gaan zitten, want ze wil een foto van ons maken. Met frisse tegenzin doen we wat ons wordt opgedragen. Wanneer Rosie, na de nodige instructies, de juiste foto heeft genomen, wandelen we weer verder.

Een paar weken later komt Rosie met een pakje in haar handen bij ons naar binnen. Glunderend zegt ze: “Ik heb een cadeautje voor jullie.”
We hebben al eerder een puzzel van onze kinderen gekregen, daarom raden we het goed en roepen: “Een puzzel.”
Het glunderen van Rosie wordt intenser. Ellie opent het pakket, er zit inderdaad een puzzel in. De afbeelding van de puzzel is de reden van haar voorpret, want het is een van de foto’s die ze gemaakt heeft tijdens de wandeling in het Kruiszwin.

 

Wil je de eerste van je vrienden zijn die dit deelt?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *