Zure regen

Zure regen

Af en toe worden er beelden uit het verleden opgeroepen door beelden uit het heden. Een paar maanden geleden overkomt mij dit. Op de televisie wordt Thierry B iets gevraagd door iemand met een tv-camera. Tot dan toe drinkt het niet tot mij door wat hij oreert, tot hij iets zegt wat niets met het onderwerp te maken heeft.
“Die zure regen van vroeger is een hoax.”
Verbijsterd zie ik dat hij dit zonder te lachen vertelt. Dit kost hem wel moeite valt mij op. Door wat ik op de tv zie, komt er een beeld van de Utrechtse brug in Amsterdam in mijn gedachten.

In 1968 werk ik, bij Leonard Lang de Fiat Importeur, op het industrieterrein Overamstel in Amsterdam. Met een collega doen we aan carpoolen.   Na ons werk rijden we, via de Utrechtse brug, Amsterdam in om nog iemand op te halen in het centrum. Door alle forensen die uit de richting van Utrecht komen is het voor de brug altijd file. Wij wurmen ons daartussen. Boven op de brug kijken we de stad in. Een agent regelt het verkeer aan de Amsterdam kant. Tijdens een warme zomerdag is de blauwe smog in de stad zo erg dat je de bomen in de Rijnstraat bijna niet meer kan zien. De agent die het verkeer regelt wordt regelmatig ververst. Wij voelen aan onze pijnlijke keel hoe erg het is. Dit is zure regen op zijn best. Nu vraag ik mij af, ben ik zelf ook een hoax.

Wil je de eerste van je vrienden zijn die dit deelt?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *